بررسی روابط ادبی، تاریخی و سیاسی ایران و شبه قاره در دوران آصفجاهیان هند و تالپوران سند

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه لرستان

2 دانش آموختۀ دکترای زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه اسلامی دهلی

چکیده

از ویژگی­های بسیار برجسته تاریخ ایران، قدمت تاریخ تمدن آنست که به طرز حیرت انگیزی در طول زمان خصوصیات خود را حفظ کرده و در هر عصری تازگی خود را از نو یافته و در همه حال مداومت و استواری شگفتی در آن وجود داشته است. همسایگی و روابط ایران و شبه قاره، در طول  تاریخ، همبستگی­های نژادی، زبانی، قومی، فرهنگی و باورها و بنیادهای اعتقادی از دوران کهن تا امروز را موجب شده است. معرفی اسلام به مردمان شبه قاره از طریق عارفان، دانشمندان و عالمان دینی ایران تا تشکیل دولت­های شیعی در دکن و سند، گویای روابطی است که میان ایران و شبه قاره وجود داشته است. این حقایق، ضرورت بررسی چنین پژوهشی را توجیه می­کند. نقد و بررسی این روابط و چرایی تداوم آن تا امروز، پرسشی اساسی است که این مقاله در پی پاسخ دادن به آن است. شیوه و روش تحقیق در این مقاله برای دستیابی به پاسخی منطقی و علمی، ، گزینش منابع مکتوب، انتخاب و فیش برداری مطالب مورد نظر و مرتبط با موضوع تحقیق، نقد، واکاوی و تحلیل آنها در راستای سیاست­های دو دولت شیعی آصفجاهیان  و تالپوران بوده است و تلاش شده با مطالعه و بررسی سیاست و روش این دو دولت بتوان کلید استمرار روابط حسنه ایران و شبه قاره را به دست آورد. هدف نهایی از این تحقیق، یافتن ویژگیهای این روابط و چگونگی نفوذ فرهنگ ایرانی و ادب فارسی در دربار این دو دولت و گسترش آن در سرزمین­های تحت قلمرو آنان و نیز روشن نمودن خصلت­های تاریخی و سیاسی آنها می­باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating the Literary, Historical, and Political Relations of Iran and the Subcontinent During the Period of Indian Asfaghahian and Talpuran Sindh

نویسندگان [English]

  • mahdi shahin 1
  • Sina, Tavasoli 2
1 Lorestan University
2 Ph.D. student of English Language and Literature, Islamic University of Delhi
چکیده [English]

One of the most prominent features of Iranian history is the dating of the history of civilization, which has astonishingly retained its characteristics throughout the course of time, and in every age it has regained its freshness, and there has always been a sense of steadfastness and steadiness. Neighborhood and relations between Iran and the subcontinent have, throughout history, brought about racial, linguistic, ethnic, cultural, beliefs and foundations of belief from the old to the present. The introduction of Islam to the peoples of the subcontinent through the mystics, scholars and religious scholars of Iran until the formation of Shi'a governments in Dehkan and Sindh, reveals the relations that exist between Iran and the subcontinent. These facts justify the necessity of examining such research. The critique of these relationships and the persistence of it until today is a fundamental question that this article seeks to answer. The method and method of the research in this paper to achieve a logical and scientific response, the selection of written sources, the selection and scanning of the relevant and relevant issues of research, critique, analysis and analysis of them in line with the policies of the two Shiite governments, Asefjahian and Talpuran And attempted to study the policy and methods of these two governments to secure the key to the continuation of good relations between Iran and the subcontinent. The ultimate goal of this research is to find out the characteristics of these relationships and how the influence of Iranian culture and Persian literature on the court of these two governments and its expansion in the territories under their jurisdiction, as well as clarifying their historical and political characteristics.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Iran
  • Indian subcontinent
  • Shiite
  • Asef Jahyan
  • Talpuran

1-آریا، غلامعلی، طریقۀ چشتیه در هند و پاکستان. تهران: نشر زوار، 1382.

2-آفتاب اصغر، تاریخ نویسی فارسی در هند و پاکستان. لاهور: خانه فرهنگ ج.ا.ایران، 1364.

3-ابن بطوطه، سفرنامه ابن بطوطه، ترجمه محمدعلی موحد، چاپ ششم. تهران: نشر آگاه، 1376.

4- بلاذری، احمدبن یحیی، فتوح البلدان، ترجمه محمد توکل. تهران، 1367.

5-تالپور، میرمحمد نصیرخان، دیوان غزل­های محمدنصیرخان تالپور، تصحیح و مقدمه و نقد و تحلیل محمد بارانی و علی­رضا بهشتی. زاهدان: دانشگاه سیستان و بلوچستان)، 1388.

6-تجلی علی­شاه، توزک آصفی، نسخه خطی (عکسی)، 1207 هجری.

7-توسلی، محمدمهدی، پیوستگی­های فرهنگی در منطقه آسیا از دیگاه باستان شناسی. اسلام آباد: منزا پرس، 1378.

8-توسلی، محمدمهدی، "تاریخ آصفجاهیان"، دانشنامه جهان اسلام، ج 6: 6-185، 1380. 

9-جلالی نائینی، سیدمحمدرضا، هند در یک نگاه. تهران: انتشارات شیرازه، 1375.

10-خان­زمانخان،غلامحسین­خان، تاریخ آصفجاهیان، به کوشش محمدمهدی­توسلی. اسلام­آباد: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، 1377.

11-خداداد خان، لب تاریخ سند، به تصحیح نبی­بخش­خان بلوچ. حیدرآباد: سندی ادبی بورد،1338.

12-خلیلی جهانتیغ، مریم، تصحیح و مقدمه و نقد و تحلیل دیوان میرشهدادخان تالپور، دانشگاه سیستان و بلوچستان، 1386.

13-ذکرگو، امیرحسین، اسرار اساطیر هند. دهلی­نو: رایزنی فرهنگی ج.ا.ایران،1373.

14-سیدسجادی، سیدمنصور،"نگاهی به فرهنگ­های ناشناخته نیمه­شرقی فلات­ایران:شهرسوخته سیستانفروهر،ش1. (شماره پیاپی 276) صص،  86-109، 1362.

15- شاهین، مهدی، هند نگاهی به واقعیت­ها و مسایل آن، انتشارات دانشگاه لرستان، 1396.

16-شریف، محمد، سهم­عارفان سند در­ پیشرفت زبان و ادبیات­فارسی، به کوشش مهدی­ربانی. حیدرآباد: خانه فرهنگ ج.ا.ایران، 1385.

17-شیرازی، میرزا­صالح، مجموعه سفرنامه­های میرزا صالح شیرازی، چاپ غلامحسین میرزا صالح، تهران، 1364.

18-شینده، وسانت و دیگران، "ضرورت همکاری مشترک برای درک روابط فرهنگی متقابلفصلنامه دانش، ترجمه محمدمهدی توسلی، ش 47، 1376.

19-غروی، مهدی، "دوستی جاودانه روابط فرهنگی ایران و هند و جلوه‌های پرشکوه آنهنر و مردم، دوره8، ش 95: 6-15، 1349.

20-فرشته، محمد قاسم هندوشاه، تاریخ فرشته. کانپور:چاپ سنگی، 1290 هجری.

21- فصلنامه دانش، ش 86، انتشارات مرکز تخقیقات فارسی ایران و پاکستان، اسلام­آباد: 1385.

22-  فصلنامه مطالعات شبه قاره هند، سال دوم، ش 4، انتشارات دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان: 1389.

23-  کامران مقدم، شهیندخت، تاریخ پیشرفت اسلام.اسلام­آباد: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، 1364.

24-کرمی، مجتبی، نگاهی به تاریخ حیدرآباد. تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، 1372.

25-مجموعه مقالات سمینار بین المللی زبان و ادب فارسی در سند، به کوشش محمدمهدی توسلی، کراچی: انتشارات دانشگاه کراچی و مرکز فرهنگی ایران، 1386.

26-مردانی، فیروز، "سیری در مناسبات فرهنگی ایران و هند (از آغاز تا انجام)" . وبگاه: راسخون، 1389.

27-مهرین شوشتری، عباس، تاریخ زبان و ادبیات فارسی در خارج از ایران. تهران، 1352.

28-میرزا جبیب، مهرافروز، داستان یک گرجی فرزانه/از قفقاز تا سند، ترجمه سینا توسلی. قم: نشر مجمع ذخایر اسلامی، 1393.

29-میرعالم، ابوالقاسم­بن رضی­الدین­ بن نورالدین جزائری­شوشتری. حدیقه العالم. حیدرآباد: مطبع محمدی، 1309.

30- نوش­آبادی، "گلزار آصفیه"، دانشنامه ادب فارسی، ج 4: 7-636، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تهران: 1380.

31-نیرنوری، عبدالحمید، سهم ارزشمند ایران در فرهنگ جهان. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1375.

 

32-Abbasi, M.Y., Pakistan Culture, A Profile. Islamabad:NIHCR, 1992.

33-Ahsan, A. (1996), The Indus Saga and The Making of Pakistan. Karachi: Oxpord University Press.

34-Alfieri, F., Islamic Architecture. Italy, 2000.

35-Anon, History of Civilizations of Central Asia, vol ii: The development of sedentary and nomadic civilizations:700 BC to a.d. 250. France:UNESCO, 1996.

36- Barani,M. “A general view of the thought and style of Mir Mohammad Nasir Khan (Jaffery) Talpur’s Poetry’, JSR, vol 2, No.4, 41-54, Autumn 2010.

37-Basham,A.L. (Edt.), Cultural History of India. Delhi: Oxford University Press, 1995.

38-Dani, A.H., Taxila. New York: UNESCO, 1980.

39-Ikram, S.M., Muslim Rule In India And Pakistan. Karachi: Student,s Books AID, 1995.

40- Lakho,Gh.M. “Sindh-Iran Relations, during the Talpur period’, JSR, vol 2, No.4, 83-94, Autumn 2010.

41-Lari, S.Z., A History of Sindh. Karachi: Oxford University Press, 1996.

42-Marshall, S.J., "The Country , Climate and Rivers", in S. j. Marshall (ed.),Mohenjo-Daro and the Indus Civilization, 1: 1-7 . Delhi: Ideological Book House, 1983.

43-Syed Abdul Quddus, Sindh, The Land Of Indus Civilization. Karachi: Royal Book Company, 1992.

44-Tavassoli,M.M., ‘Persian Historiography in Sindh During Muslim Period’, Journal of Subcontinent Researches, vol. 1, No2: 117-126, 2008.

45-Wheeler, M., The Indus Civilization. Lahore: Sang-e-Meel Publications, 1997.