جایگاه دیپلماسی فرهنگی در سیاست‌خارجی هند؛ "منابع و چشم انداز آینده"

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 ارشد روابط بین الملل دانشگاه گیلان

2 گروه علوم سیاسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران.

10.22111/jsr.2019.24328.1752

چکیده

دیپلماسی فرهنگی، به ‌عنوان ابزاری کارآمد و قابل انعطاف در سیاست‌خارجی که نمونه‌ی بارز و اَعلای اِعمال قدرت نرم است، شکل نوینی از دیپلماسی قرن است که ضمن بهره‌گیری از تمامی اَشکال دیپلماسی، درصدد برقراری، و توسعه روابط با سایر دولت ـ ملت‌ها از طریق فرهنگ و هنر در راستای پیگیری منافع ملی و اهداف سیاست‌خارجی است. در این بین هندوستان به عنوان قدرت نوظهور اقتصادی در فضای پس از جنگ سرد و طی سالیان اخیر، در راستای پیگیری منافع ملی و بیشنیه‌سازی قدرتِ رو به تزاید خود، درصدد برآمده تا از ظرفیت بالای دیپلماسی فرهنگی بهره‌گیری حداکثری را به عمل آورد. حال با توجه به موارد فوق‌الذکر، پرسشی که نگارندگان پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با بکارگری مؤلفه‌های دیپلماسی فرهنگی درصدد پاسخ به چرایی آن برآمده‌اند این است که دیپلماسی فرهنگی چه جایگاهی در سیاست‌خارجی دهلی‌نو در فضای پساجنگ سرد داشته است؟ طبق نتایج پژوهش حاضر، دهلی‌نو با توجه به پیشینه‌ مذهبی، تاریخی، فرهنگی و تمدنی خود، از منابع عظیم فرهنگی در مقایسه با بسیاری از کشورهای دیگر برخوردار است. این امر به نوبه خود سبب شده تا مقامات دهلی‌نو پس از پایان جنگ سرد روی به سمت مؤلفه‌هایِ ژرف دیپلماسی فرهنگی در سیاست‌خارجی خود بیاورند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Status of Cultural Diplomacy in India’s Foreign Policy: Sources and Future Perspective

نویسندگان [English]

  • mehrdad alepour 1
  • AbdulMajid seifi 2
1 International Relations University of Guilan
2 Assistant Professor of International Relations, Ayatollah alozma Borujerdi University
چکیده [English]

Cultural Diplomacy, as a flexible and efficient instrument in foreign policy, is a basis for promotion of relations between states. It can be provided the proper background for mutual understanding between humanity through extension of cultural interactions, increasing of educational-Scientific cooperation, etc. The dissolution of the Soviet Union and ending of ideological dispute between two blocs create a new era for growing the role of cultural diplomacy in India’s foreign policy. India, as the world’s largest democracy, tries to use cultural diplomacy to promote its status in the international system. The main question of the article is «what is the status of cultural diplomacy in India’s foreign policy after end of the Cold War? ». By using the hypothesis of this article is «with regard to historical, cultural and civilizational background, India is promoting the role of cultural diplomacy in its foreign policy». This article aims to address the status and role of cultural diplomacy in India’s foreign policy. This study has been carried out in the descriptive-analytical method.

کلیدواژه‌ها [English]

  • India
  • Cultural Diplomacy
  • Foreign Policy
  • Globalization
  • International Relations