جایگاه دیپلماسی فرهنگی در سیاست‌خارجی هند "منابع و چشم انداز آینده"

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه روابط بین‌الملل دانشگاه آیت الله بروجردی

2 کارشناس ارشد گروه روابط بین الملل دانشگاه گیلان

10.22111/jsr.2020.5240

چکیده

دیپلماسی فرهنگی، به ‌عنوان ابزاری کار آمد و قابل انعطاف در سیاست‌ خارجی که نمونه‌ ی بارز و اَعلای اِعمال قدرت نرم است، شکل نوینی از دیپلماسی قرن است که ضمن بهره‌ گیری از تمامی اَشکال دیپلماسی، درصدد برقراری، توسعه و پیگیری روابط با سایر دولت ـ ملت‌ها از طریق فرهنگ، هنر و آموزش در راستای پیگیری منافع ملی و اهداف سیاست‌ خارجی است. در این بین هندوستان به عنوان قدرت نو ظهور اقتصادی در فضای پس از جنگ سرد و طی سالیان اخیر، در راستای پیگیری منافع ملی و بیشنیه ‌سازی قدرتِ رو به تزاید خود، درصدد برآمده تا از ظرفیت بالای دیپلماسی فرهنگی بهره ‌گیری حداکثری را به عمل آورد. حال با توجه به موارد فوق ‌الذکر، پرسشی که نگارندگان پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با به کارگری مؤلفه ‌های دیپلماسی فرهنگی درصدد پاسخ به چرایی آن بر آمده‌اند این است که دیپلماسی فرهنگی چه جایگاهی در سیاست ‌خارجی دهلی‌ نو در فضای پساجنگ سرد داشته است؟ طبق نتایج پژوهش حاضر، دهلی ‌نو با توجه به پیشینه‌ مذهبی، تاریخی، فرهنگی و تمدنی خود، از منابع عظیم فرهنگی در مقایسه با بسیاری از کشور های دیگر برخوردار است. این امر به نوبه خود سبب شده تا مقامات دهلی‌نو پس از پایان جنگ سرد روی به سمت مؤلفه ‌هایِ ژرف دیپلماسی فرهنگی در سیاست‌ خارجی خود بیاورند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Status of Cultural Diplomacy in India’s Foreign Policy: Sources and Future Perspective

نویسندگان [English]

  • Abdul Majid seifi 1
  • mehrdad alepour 2
1 Assistant Professor of International Relations Dept,, Ayatollah alozma Borujerdi University
2 Master of International RelationsDept, University of Guilan
چکیده [English]

 
Abstract
    Cultural Diplomacy, as a flexible and efficient instrument in foreign policy, is a basis for promotion of relations between states. It can be provided the proper background for mutual understanding between humanity through extension of cultural interactions, increasing of educational-Scientific cooperation, etc. The dissolution of the Soviet Union and ending of ideological dispute between two blocs create a new era for growing the role of cultural diplomacy in India’s foreign policy. India, as the world’s largest democracy, tries to use cultural diplomacy to promote its status in the international system. The main question of the article is «what is the status of cultural diplomacy in India’s foreign policy after end of the Cold War? ». By using the hypothesis of this article is «with regard to historical, cultural and civilizational background, India is promoting the role of cultural diplomacy in its foreign policy». This article aims to address the status and role of cultural diplomacy in India’s foreign policy. This study has been carried out in the descriptive-analytical method.
 
 
 
 
1-      Introduction
Cultural Diplomacy, as a flexible and efficient instrument in foreign policy, is a basis for promotion of relations between states. It can be provided the proper background for mutual understanding between humanity through extension of cultural interactions, increasing of educational-Scientific cooperation, etc. (Haghighi, 2009: 343).
The dissolution of the Soviet Union and ending of ideological dispute between two blocs create a new era for growing the role of cultural diplomacy in India’s foreign policy (Kolaee and Vaezi, 2011: 249). The recent history of China, the United States, Russia, the Britain and France show that the great powers use of diverse kinds of diplomacy including cultural diplomacy (Taheri, 2017: 157). India, as the world’s largest democracy, tries to use cultural diplomacy to promote its status in the international system. The main question of the article is «what is the status of cultural diplomacy in India’s foreign policy after end of the Cold War?» 
 
2-      Research Methodology
This study has been carried out in the descriptive-analytical method. The main objective of this type of research is to describe the state of affairs as it exists at present. The main characteristic of this method is that the researcher has no control over the variables; he can only report what has happened or what is going on. In this type of research, all kinds of survey method are utilized including comparative method. On the other hand, the researcher has to use facts and information which are available and after collecting these data the researcher can analyze and make a critical evaluation on the materials in the method of analytical research.
 
3-      Discussion
In contemporary Period, Cultural diplomacy is a significant instrument of foreign policy. It helps in promoting international links with countries and people in the world. India has recognized the importance of cultural diplomacy as a part of its soft power strategy in promoting its national interests and establishing itself as a dominant regional and global power. (Pratab, 2015: 55) India for fulfillment of cultural diplomacy in its foreign policy uses some ideational and cultural sources like ancient history and its famous leaders. However, the use of cultural diplomacy as instrument of foreign policy face some challenges like the image of India in International politics, increasing poverty and miserable situation of children.
 
 
4-      Conclusion
Cultural diplomacy “creates an additional space which softens the sharp edges of foreign policy thus fostering a favorable public opinion impacting foreign policy”.  In light of above discussion, it can be said that the use of culture as a diplomatic tool by India does not have a bleak future, but India has to face challenges and solve them in order to make intensified use of cultural diplomacy which is a sub-variant of soft power, as unlike hard power even intensified use of soft power will not spur the anger of other powerful countries because it does not involve coercion or the use of military arsenal to get other countries to move them in the direction of its interest (Pratab, 2015: 61).  In post-cold War Era, pragmatist approach of India toward international system lead to New Delhi use smart power and cultural diplomacy has important role in this view. For instance, while India is not member of Non-Proliferation Treaty (NPT), but emphasis on global disarmament and utilize native music, Bollywood, and its culture to show the dangers of nuclear proliferation. However, India is situated to some issue in its foreign policy like Kashmir crisis and relations with Israel. Kashmir crisis damage the India’s peaceful feature. Also, Israel does not any positive feature among Muslims and many nations in the world, thus, the India-Israeli relation mar the prestige of New Delhi. 
 
 
Reference
 

1-Abolhassan Shirazi, Habibollah (2017) "Cultural Diplomacy and the Role of Friendship Communities in International Relations", International Journal of International Relations, Vol. 10, No. 38, pp. 9 - 38.
2-Aghaei, Seyyed Davood & Hosseini, Mahmoud (2012) "The Power of India's Opportunity, Opportunities and Challenges", Quarterly Journal of Strategic Studies, Vol. 15, No. 4, pp. 199 - 228.
3-Bashir, Hassan. “Public Diplomacy, Policies and Universal Program”, Tehran: Imam Sadiq Publications, 2015.
4-Haghighi, Reza (2009) "Cultural Diplomacy from Non-Thatistic Vision, Influence of Information Technology on Cultural Diplomacy", Quarterly Journal of Foreign Policy, Vol. 23, No. 2-3, pp. 334 - 360.
5-Iraqi, Gholamreza (2015) "The role of cultural diplomacy in the issuance of the Islamic Revolution of Iran", Quarterly Journal of Islamic Revolution Research, Islamic Revolutionary Association of Iran, Fourth Edition, No. 14, pp. 157 - 179.
6-Keshavarz Shokri, Abbas & Bayat, Mohsen & Bakhshandeh, Khatere (2013); "Iranian Cultural Diplomacy in the Middle East; Communication Development & the Need for New Instruments"; Communication Culture Studies, Vol. 14, No. 23, p. 7 - 29.
6-Kharazi Mahmoudvandi Azar, Zahra (2009) "The Effect of Cultural Diplomacy on the National Interest of Countries", Journal of Cultural Management, Third Year, No. 6, pp. 107 - 122.
8-Kolaei, Elaheh & Vaezi, Tayyebah (2011) "The Development of Foreign Politics & Economic Development in India", Quarterly Journal of Foreign Relations, Vol. 4, No. 1, pp. 247 - 274.
9-Nye, Joseph & Pope, Robert (2013) "The Power & Balance of Softness in International Politics", translated by Asgar Ghahrampanpour, Tehran: Publications of the Strategic Studies Institute, 1392.
10-Reeves, Julie. "Culture & International Relations", translated by Mohsen Bayat, Tehran: Publications of the Institute for Social & Cultural Studies, 2008.
11-Saeedi, Rouhalamin (2017) "Why the emergence of modern diplomacy in the context of the changing world system", Quarterly Journal of International Relations, Vol. 10, No. 37, pp. 105 - 136.
12-Samiei, Mohammed (2011) "Is India Re-Impossible for Imperialism?", Quarterly Journal of World Studies, Volume 1, Number 2, pp. 49 - 72.
13-Shafiei, Nozar & Pahlavani, Mehrdad (2011) "Intelligent Power Examination in India", Quarterly Journal of Foreign Policy, Vol. 25, No. 2, pp. 421 - 450.
14-Simbar, Reza & Bahramimoghdam, Sajjad (2015) "The Transformation of Indian Foreign Policy in the Southeast Asia", International Journal of Research, Vol. 1, No. 18, pp. 13 - 43.
15-Simbar, Reza & Moghimi, Ahmad Ali (2015) "National interests & indicators of cultural diplomacy of the Islamic Republic of Iran", Journal of International Politics, Vol. 4, No. 1, Pages 7 - 38.
16-Taboli, Hamid (2013) "The Leadership Practices of the Indian Subcontinental Elite (Focused by Mahatma Gandhi, Jawahar Lal Nehru & Indira Gandhi)", Quarterly Journal of Subcontinent Studies, Vol. 5, No. 17, p. 27 - 52.
17-Taheri, Ibrahim (2016) "Investigating India's Possibilities & Challenges to Become a Great Power with Future Studies", International Journal of Political Studies, Islamic Azad University, Shahreza Branch, No. 29, pp. 157 - 186.
18-Wilson, Jean & others. "Modern Public Diplomacy; The Function of Soft Power in International Relations", translated by Reza Kalhor & Seyyed Mohsen Rouhani, Tehran: Imam Sadiq University Press, 2009.

کلیدواژه‌ها [English]

  • India
  • Cultural Diplomacy
  • Foreign Policy
  • Globalization
  • International Relations
5-منابع

1-ابوالحسن شیرازی، حبیب‌الله،«دیپلماسی فرهنگی و نقش انجمن‌های دوستی در روابط بین‌الملل»، فصلنامه مطالعات روابط بین‌الملل، سال دهم، شماره 38، صص 38 ـ 9، 1396.

2-آقایی، سید داوود ؛ حسینی، محمود،«چشم‌انداز قدرت نرم هند؛ فرصت‌ها و چالش‌ها»، فصلنامه مطالعات راهبردی، سال پانزدهم، شماره 4، صص 228 ـ 199، 1391.

3-بشیر، حسن، «دیپلماسی عمومی، سیاست‌ها و برنامه جهانی»، تهران: انتشارات امام صادق، 1394.

4-تابلی، حمید،«شیوه‌های رهبری نخبگان شبه قاره‌ی هند »، فصلنامه مطالعات شبه قاره، سال پنجم، شماره 17، صص 52 ـ 27، 1392.

     5-حقیقی، رضا، «دیپلماسی فرهنگی از دریچه نواشاعه‌گرایی؛ تأثیرات فناوری اطلاعات بر دیپلماسی فرهنگی»، فصلنامه سیاست‌ خارجی، سال بیست و سوم، شماره 2، صص 360 -343، 1388.

6-خرازی محمودوندی آذر، زهرا،«تأثیر دیپلماسی فرهنگی بر منافع ملی کشورها»، مجله مدیریت فرهنگی، سال سوم، شماره 6، صص 122 ـ 107، 1388.

7-ریوز، جولی، «فرهنگ و روابط بین‌الملل»، ترجمه محسن بیات، تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی، 1387

8-سعیدی، روح‌الامین،«چرایی ظهور دیپلماسی نوین در بستر متحول نظام جهانی»، فصلنامه مطالعات روابط‌ بین‌الملل، سال دهم، شماره 37، صص 136 ـ 105، 1396.

9-سمیعی، محمد، «آیا هند دگرباره به دامان امپریالیسم بازگشته است؟»، فصلنامه مطالعات جهان، دوره اول، شماره 2، صص 72 ـ 49، 1390.

10-سیمبر، رضا ؛بهرامی‌مقدم، سجاد،«تحول سیاست‌خارجی هند در حوزه جنوب شرقی آسیا»، فصلنامه پژوهش‌های روابط بین‌الملل، دوره نخست، شماره 18، صص 43 ـ 13، 1394.

11-سیمبر،رضا ؛ مقیمی، احمدعلی،«منافع ملی و شاخص‌های دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه علمی پژوهشی سیاست‌جهانی، دوره چهارم، شماره 1، صص 38 -7، 1394.

12-شفیعی، نوذر ؛ پهلوانی، مهرداد  «بررسی قدرت هوشمند هند»، فصلنامه سیاست‌خارجی، سال بیست و پنجم، شماره 2، صص 450 ـ 421، 1390.

13-طاهری، ابراهیم،«بررسی ظرفیت‌ها و چالش‌های هند برای تبدیل شدن به یک قدرت بزرگ با رویکرد آینده‌پژوهی»، فصلنامه تحقیقات سیاسی بین‌المللی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شماره 29، صص 186 ـ 157، 1395.

14-عراقی، غلامرضا،«نقش دیپلماسی فرهنگی در صدور انقلاب اسلامی ایران»، فصلنامه پژوهش‌های انقلاب اسلامی، انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران، سال چهارم، شماره 14، صص 179 ـ 157، 1394.

15-کشاورز شکری، عباس؛ بیات، محسن و بخشنده، خاطره (1392) «دیپلماسی فرهنگی ایران در خاورمیانه؛ تحول ارتباطات و لزوم کاربد ابزارهای نوین»، مطالعات فرهنگ ـ ارتباطات، سال چهاردهم، شماره 23، صص 29 ـ 7، 1392.

16-کولایی، الهه ؛ واعظی، طیبه،«تحول سیاست‌خارجی و توسعه اقتصادی در هندوستان»، فصلنامه روابط خارجی، سال چهارم، شماره 1، صص 274 ـ 247، 1390.

17-نای، جوزف و پاپ، رابرت،«قدرت و موازنه نرم در سیاست بین‌الملل»، ترجمه عسگر قهرمان‌پور، تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی، 1392.

18-ویلسن، ژان و دیگران، «دیپلماسی عمومی نوین؛ کارکرد قدرت نرم در روابط بین‌الملل»، ترجمه رضا کلهر و سیدمحسن روحانی، تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق، 1388.

19-Film Industry in India, Statistics Fact, available at:

https://www.statista.com/topics/2140/film-industry-in-india/

20-Gupta Anli, K, (2009), “Getting China and India Right: Strategies for Leveraging the World’s Fastest-Growing Economies for Global Advantage”, United States of America: Jossey – Bass.

21-Leonard, Mark and Stead Catherine (2002), “Public Diplomacy”, Foreign Policy Center, London.

22-Malone, David (2011), “Soft Power in Indian Foreign Policy”, Economic & Political Weekly, Vol. VI VI, No. 36, 35 – 39.

23-Nye, Joseph S (2004), Soft Power: “The Means to Success in World Politics”, New York: Public Affairs.

24-Pradham, Prasanta Kumar (2011), “GCC – Iran Rivalry and Strategic Challenges for India into Persian Gulf”, Indian Foreign Affair Journal, Vol. 6, No. 1, 45 – 57.

25-Wagner, Christian (2005), “From Hard Power to Soft Power? Ideas, Interaction, Institutions, and images in India’s South Asia Policy”, Working Paper, No 26.

26-Wilson, E. J. 2008, “Hard Power, Soft Power, Smart Power”, The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science.