1- انوری، حسن(1386) طنز حافظ، ماهنامهی فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، ادبی فردوسی، ش:53-52، صص،22-20
2- انوشه، حسن(1381) فرهنگنامه ی ادبی فارسی، چاپ دوم، تهران: وزارت فرهنگ و انتشارات اسلامی.
3- چناری، عبدالامیر(1384) طنز در شعر حافظ، پژوهشنامه ی علوم انسانی، ش46-45، صص51-39.
4- حافظ، شمسالدین محمد(1369) دیوان، به اهتمام محمد قزوینی و قاسم غنی، مقابله و کشفالابیات رحیم ذوالنور، چاپ اول، تهران: زوّار.
5- حسنلی، کاووس(1385) چشمهی خورشید، چاپ نخست، شیراز: نوید شیراز.
6- حلبی، علیاصغر(1377) تاریخ طنز و شوخطبعی در ایران و جهان اسلام، چاپ نخست، تبریز: بهبهانی.
7- خاقانی شروانی، افضلالدین(1373) دیوان، مقابله و تصحیح و مقدمه و تعلیقات ضیاءالدین سجادی، چاپ چهارم، تهران: زوّار.
8- خرمشاهی، بهاءالدین(1384) ذهن و زبان حافظ، چاپ هشتم، تهران: ناهید.
9- داد، سیما(1383) فرهنگ اصطلاحات ادبی، چاپ دوم، تهران: مروارید.
10- رزمجو، حسین(1372) انواع ادبی و آثار آن در زبان فارسی، چاپ دوم، مشهد: آستان قدس رضوی.
11- سعدی شیرازی، مصلح بن عبدالله (1386) کلیات، به اهتمام محمدعلی فروغی، چاپ چهاردهم، تهران: امیرکبیر.
12-شریفی، محمّد(1387) فرهنگ نشر نو، چاپ اول، تهران: انشارات معین.
13- شفیعیکدکنی(1386) زمینة اجتماعی شعر فارسی، چاپ نخست، تهران: اختران.
14- صفا، ذبیحالله(1375) تاریخ ادبیات در ایران، چاپ هشتم، ج پنجم، بخش دوم، تهران: فردوس.
15- غزالی مشهدی(1388) دیوان، تصحیح حسین قربانپور آرانی، چاپ نخست، تهران: علمیفرهنگی.
16- فاروقفلاح، غلام(1374) موج اجتماعی سبک هندی، چاپ نخست، مشهد: ترانه.
17- میرصادقی، میمنت(1373) واژهنامة هنر شاعری، چاپ دوم، تهران: معین.
18- نیکوبخت، ناصر(1380) هجو در شعر فارسی، چاپ اول، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
)