مهاجرت ایرانیان به هند

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیاردانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب

چکیده

مهاجرت نه تنها یک جا به جایی جغرافیایی و یک حرکت جمعی است بلکه متضمن گونه‌ای تحرک اجتماعی و فرهنگی نیز هست و مستقیم یا غیرمستقیم تابع موازین و قوانین کلی حاکم بر جامعه است.
از نظر سیاسی در طول هزار سال نهاد حکومتی هند، بر اساس یک پدیده مهاجرتی شکل گرفته است. سلاطین دهلی و دکن، گاهی ترک، گاهی افغان و زمانی نوادگان تیمور و مغول بودند و اغلب دستگاه حکومتی به وسیله شخصیت‌های غیر بومی و مهاجر اداره می‌شد.
تاریخ درباره اولین گروه های مهاجر ایرانی روایت می‌کند که در سده هشتم میلادی پس از انقراض حکومت ساسانیان و گسترش اسلام، زرتشتیان (پارسیان) از ایران راهی هند شدند. در دوران‌ مختلف چه پیش و چه پس از ورود و گسترش اسلام در شبه قاره، ایرانیان از طبقات مختلف به این سرزمین مهاجرت می‌کردند. به سبب موقعیت‌ها و شرایط مختلف، مهاجرت ها گاه به صورت انفرادی و گاه به صورت گروهی و جمعی صورت می‌گرفت.
این مهاجرت ها در دوره‌هایی از تاریخ بیش تر بوده است. 1- حمله اعراب،          2- یورش‌های غزنویان، 3- تهاجم مغولان، 4- سیاست‌های عصر صفویه.
گروه‌هایی که از ایران به هند مهاجرت کردند: 1. دسته ی اوّل، اهل علم و قلم بودند. 2.گروه دوّم، عرفا و صوفیان، 3.کسانی نیز بودند که به طمع جاه و مقام به این دیار کوچ کردند.
دلایل متعددی برای مهاجرت ایرانیان به هند ذکر شده ‌است. که عبارت اند از: 1. عللی که ایرانیان را به رغبت و اختیار به سوی هند روانه می‌کرد. 2. عللی که ایرانیان را وادار به مهاجرت می‌کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Iranian Immigration to India

نویسنده [English]

  • - -
-
چکیده [English]

Immigration is not only a geographical replacement and a group movement but also is a sort of social and cultural movement and it follows the general rules governing the society. From philosophical point of viewIndiagovernment formed on the basis of migratory phenomena during thousands of years.Delhiand Daccan, rulers were sometimes Turk, Afghan and sometimes the grandchildren of Teimour and Mongol. The government was administrated by non-native people and immigrants. History narrates that the first Iranian immigrant groups (Zoroastrians) went toIndiafromIranin 8th century A.D. after the fall of Sassanides and spreading of Islam. In different periods, either before or after the advent and spread of Islam in subcontinent, Iranians from different social classes had immigrated toIndia. Because of different situations and conditions immigration was happen individually or collectively. These immigrations, in particular periods such as: Arabs attacks, Ghaznavides raids, Mongols invasions and the political policy of Safavids, have been more than the other situations.
People who immigrated toIndiain groups were: 1. learned and educated ones, 2. scholars and Sufis, and 3. greedy people looking for dignity and rank. Many reasons have been mentioned about the immigration of Iranians toIndiasuch as: 1. some immigrated there because of their interests and likings, and 2. they leftIranbecause they were forced and obliged to.
                                

کلیدواژه‌ها [English]

  • Immigration
  • Arabs
  • Ghaznavides
  • Mongols
  • Safavids
  • India
1- آریا، غلامعلی(1365) طریقه چشتیه در هند و پاکستان، تهران: انتشارات زوار.

2- ارشاد، فرهنگ(1379) مهاجرت تاریخی ایرانیان به هند، تهران: انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

3- امیری، کیومرث(1374) زبان و ادب فارسی در هند، تهران: انتشارات شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی

4- بهار، محمد تقی(1381) سبک شناسی(تاریخ تطور نثر فارسی)، 3 ج، تهران: انتشارات زوار.

5- بیرونی، ابوریحان(1362) تحقیق ماللهند، ترجمه منوچهر صدوقی، تهران: بی جا

6- حقیقت، عبدالرفیع(1368) تاریخ نهضتهای فکری ایرانیان، ج4، تهران: انتشارات شرکت مؤلفان و مترجمان.

7 - حکمت، علی اصغر(1337) سرزمین هند، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

8- ریاض، محمّد(1991) احوال و آثار و اشعار میر سید علی همدانی، اسلام آباد: انتشارات مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان.

9- سبحانی، توفیق(1377) نگاهی به تاریخ ادب فارسی در هند، تهران: انتشارات دبیرخانه شورای گسترش زبان و ادب فارسی.

10- سدارنگانی، هرومل(1354) پارسی‌گویان هند و سند، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران.

11- سید حسن، عباس (1384)احوال و آثار آزاد بلگرامی ، تهران: انتشارات بنیاد موقوفات افشار.

12- گلچین معانی، احمد(1369) با کاروان هند، 2 جلد، مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی.

13- مولوی عبدالحق(بی تا) سهم متصوفین در پیشرفت اردو، انجمن ترقی اردو.

14- نقوی، علیرضا(1343) تذکره‌نویسی فارسی در هند و پاکستان، تهران:  مؤسسه ی مطبوعاتی علمی.

15- هندوشاه استرآبادی، محمّد بن قاسم(1884م) تاریخ فرشته، معروف به فرشته، ج1، کانپور.

16- یکتایی، مجید(1350) نوپردازی در نقد شعر و سخن سنجی،تهران: انتشارات وحید.

 

مقالات

1. اشرف خان، علیم (2007م )«فرهنگ نویسی فارسی در شبه قاره هند»، آیینه هند،تهران: سفارت هند در ایران، ش15،ص12.

2. تاراچند (1343)«پیوندهای تمدن و فرهنگ هند و ایران»، ترجمه پرویز مهاجر، سخن، دوره پانزدهم، ش1، صص3-10.

3. جمالزاده، محمّد علی(1339 )«وینوبا، پیامبر اصلاح اراضی در هندوستان»، سخن، دوره 11، ج 2، ش 3، صص286-300.

4.شهریار نقوی، سید حیدر(1353 )«تجلیات زبان و فرهنگ ایران در هند و پاکستان» ، هنر و مردم، 138، ص71.

5. ___________ (1355)«تجلیات زبان و فرهنگ ایران در هند و پاکستان»، هنر و مردم، ش144، س 12، ص51.

6. غروی، مهدی( 1348 )«حمزه ‌نامه بزرگترین کتاب مصور فارسی»، هنر و مردم ، ش85، ص33.

7. _________(1350)  «کتابهای فارسی چاپ هند و تاریخچه آن»، هنر و مردم، ش 102 و 103 توام، ص 36-26.