بررسی و تحلیل آیین قربانی انسان در هند، ایران و بین النهرین بر اساس نظریه های قربانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی

2 هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی

10.22111/jsr.2020.31481.1992

چکیده

قربانی، نوعی پیشکشی آئینی و یکی از جلوه‌های پرستش است که در ادواری از مقاصد بنیادینِ خود منحرف شد تا جایی ‌که افراد، هم‌نوعان‌ خود را قربانی می‌کردند. سه تمدن هند، ایران و بین‌النهرین از دیرباز مناسبات فرهنگی فراوانی داشته‌اند و از هم‌دیگر تأثیراتی پذیرفته‌اند که یکی از این موارد، قربانی انسانی است. این پژوهش، می‌کوشد به روش توصیفی-تحلیلی و با توجه به نظریه‌های آیین قربانی به ‌بررسی قربانی انسانی در این سه فرهنگ‌ بپردازد و به این پرسش‌ها پاسخ دهد که در تمدّن‌های یاد شده قربانی انسان در چه مواقعی انجام می‌شد و در صورت تأثیرپذیری، این تأثیرپذیری‌ها به چه شیوه‌هایی نمودار گشته است؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد: قربانی انسان، اغلب در مراسم خاص مذهبی و در مواقع حساس به ‌منظور حاصلخیزی طبیعت و بلاگردانی انجام می‌گرفت. سه تمدن‌ یاد شده در آئین‌های گذر از آتش، امتیازات قربانی‌های جایگزین و تبعیدِ شخصیّت‌های اسطوره‌ای(به‌زیرِزمین) از یک‌دیگر تأثیر پذیرفته‌اند. در تحلیل‌های انجام شده نیز در بخش‌های حاصلخیزی، نظریه‌های فریزر و تایلور؛ در بخش‌ قربانی برای بُت، نظریه‌های تایلور و بویس؛ در بخش بلاگردانی از شاه، نظریۀ پادشاه الوهی فریزر؛ در بخش غرق کردن، نظریه‌های تایلور و بویس و در بخش‌های سوزاندن و قربانی‌های نمادین، نظریه‌های فریزر و تایلور کاربردِ بیش‌تری دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Study and Analysis of Human Sacrifice in India, Iran, and Mesopotamia Based on Sacrifice Theories

نویسندگان [English]

  • ayoob omidi 1
  • maryam mosharraf 2
  • abolghasem esmailpour 2
1 PhD student of Persian language and literature Of Shahid beheshti
2 faculity of shahid beheshti
چکیده [English]

The sacrifice is a ritual sacrifice and one of the forms of worship that have deviated from their fundamental purposes at times until individuals have sacrificed themselves. The three civilizations of India, Iran, and Mesopotamia have long had many cultural ties and have been influenced by each other; one of these is human sacrifice. This paper tries to study the human sacrifice in these three cultures in a descriptive-analytical way and according to the theories of the ritual of sacrifice. The findings show that human sacrifice was often performed in special religious ceremonies and on sensitive occasions in order to reproduce nature and restore it. In Mesopotamia and India, human sacrifice was more common. In Iran, this type of sacrifice has not been as common as in other cultures, and if, according to Herodotus, an example of this ritual has been reported, and given that other historians provide other evidence. They have not done so; it does not have much validity, and if it does, it may be related to the life of the Aryan people and the pre-Christian traditions; it should be said that the teachings of Zoroaster and his opposition to the sacrifice were effective in this regard.

کلیدواژه‌ها [English]

  • religion
  • Human sacrifice
  • India
  • Iran
  • Mesopotamia