نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه سیستان و بلوچستان

2 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته زبانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان

10.22111/jsr.2021.37411.2152

چکیده

. مشارکین موجود در ساختار روایت ممکن است مشارکین اصلی انسان و غیرانسان، و نیز مشارکین فرعی انسان و فرعی غیرانسان مانند حیوانات باشند. هر زبانی با توجه به ویژگی‌های خاص خود از ابزارهای ارجاعی خاصی همچون مرجع‌دار صفر، گروه اسمی کامل و ضمایر برای اشاره به مشارکین دخیل در گفتمان روایی بهره می‌گیرد. پژوهش حاضر بر‌اساس الگوی لوینسون، چگونگی بازنمایی و فراوانی به‌کارگیری انواع مشارکین و روش‌های ارجاع به آنها را در تعدادی از حکایت‌های کلیله ودمنه بررسی و تحلیل می‌کند. در این پژوهش، 8 باب از کتاب کلیله و دمنه مورد بررسی قرار گرفت. در هر باب، کاربرد انواع مشارکین و ابزارهای ارجاعی مربوط در دو بافت فاعلی و غیرفاعلی شناسایی، توصیف و با استفاده از آزمون خی‌دو تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد در باب‌های مورد بررسی از کلیله و دمنه برای ارجاع به مشارکین موجود در روایت اعم از مشارکین اصلی و فرعی، انسان و غیرانسان از ابزارهای ارجاعی مختلفی همچون مرجع‌دار صفر، گروه اسمی و ضمایر استفاده شده‌است. علاوه‌براین، نتایج حاکی از آن بود که تفاوت معناداری در به‌‌کارگیری انواع مشارکین و ابزارهای ارجاعی موردنظر وجود داشت؛ بعلاوه، مرجع‌دار صفر دارای بیشترین کاربرد و ضمیر و گروه اسمی به ترتیب در جایگاه بعدی قرار‌گرفتند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Study of Participant Reference in Eight Chapters of Kelile and Demne

نویسندگان [English]

  • Abbas Ali Ahangar 1
  • Mohammad Amir Mashhadi 2
  • Bahareh Mohammadfaraj 3

1 University of Sistan and Baluchestan

2 University of Sistan and Baluchestan

3 University of Sistan and Baluchestan

چکیده [English]

Participants in a narrative may be human and non-human major participants as well as human and non-human minor participants such as animals. Languages make use of particular reference devices such as zero anaphora, full noun phrases and pronouns to refer to participants involved in the narrative discourse. This research attempts to examine and analyze how participant reference and usage frequency of types participants are represented in some stories of Kelile and Demne based on Levisohn’s model. The data comprised eight chapters of Kelile and Demne. In each chapter, the reference devices were identified and described in subject and non-subject contexts and then analyzed using Chi-square test. The results showed the examined stories of Kelile and Demne employed different reference devices such as zero anaphora, noun phrases and pronouns to refer to human, non-human, major and minor participants in the narrative discourse. Moreover, the results indicated there was a meaningful relationship between using the reference devices and types of participants. Furthermore, among participant reference devices, zero anaphora had the highest usage frequency and then pronouns and noun phrases were at the next ranges, respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • participant reference
  • Kelile and Demne
  • zero anaphora
  • pronouns
  • noun phrase